Czy chcesz pracować 65 godzin w tygodniu, czasem nawet do 70tki? Czy może wolisz mieć stabilną pracę, przyzwoitą pensję i godne życie? Prawicowe i socjaldemokratyczne rządy, władze Unii Europejskiej, rynki finansowe oraz ponadnarodowe korporacje „oferują” ci to pierwsze. My natomiast proponujemy wspólną walkę o to drugie. Teraźniejszość nas nie zadowala. A co z przyszłością? Jedyną perspektywą jest brak stabilności. Nie chodzi wyjątek, dotyczący odosobnionych przypadków, ale właśnie o większość z nas - miliony kobiet, mężczyzn, młodych ludzi którzy nie widzą nic wartościowego w tym, co oferuje współczesny świat i którzy na co dzień zmagają się z niepewnością. Wymóg bycia „elastycznym”, dostosowanym do bezlitosnych realiów wolnego rynku to skutek neoliberalnej polityki. W niektórych państwach europejskich wciąż około połowa dochodów pochodzi z tzw. elastycznych form zatrudnienia.
Ten nowy system rynkowej dominacji, oparty jest na braku bezpieczeństwa i pewności jutra. „Pracuj dużo i szybko, ale tylko wtedy gdy cię zawołamy i tylko parę dni w miesiącu. Albo pracuj cały czas, dzień i noc, coraz więcej, i więcej. Pracuj – i wciąż bądź biedny!”. Z uwagi na ścieżki zawodowe, to zwykle kobiety są pierwszymi ofiarami braku stabilności: przerwy w pracy spowodowane ciążą i wychowaniem dzieci, niższe płace, praca tymczasowa, po 50tce trudności z zatrudnieniem i w efekcie – niższe emerytury. Nie zastanawiaj się dłużej, czy możesz się temu wszystkiemu przeciwstawić. Zapytaj sam siebie, jak zwyciężyć niepewność! Działaj dla lepszego jutra i lepszego życia!
O co warto walczyć:
- Gwarantowane płace minimalne w całej Europie – by możliwe było godne życie, z aktywnym udziałem w życiu społecznym i kulturalnym oraz wyrwanie się z błędnego koła pracy na czarno lub pracy tymczasowej.
- Równe zarobki za równą pracę i dostęp do zatrudnienia na cały etat dla wszystkich.
- Stałe, dobrze płatne miejsca pracy w bezpiecznych warunkach, z zagwarantowanym pełnym systemem socjalnym oraz przestrzeganiem praw demokracji i działalności związków zawodowych w miejscu pracy.
- Zbiorowe negocjacje z pracodawcami, mniej godzin pracy i gwarantowane, godne emerytury dla wszystkich.
- Publiczna, bezpłatna, wysokiej jakości emancypacyjna edukacja na wszystkich poziomach, stopnie uniwersyteckie prowadzące do pełnego wykształcenia naukowego
- Bezpłatny dostęp do wszystkich form wiedzy, nowych technologii oraz kultury, a przede wszystkim – jego bezwarunkowe wsparcie ze strony instytucji publicznych
- Gwarantowane udogodnienia socjalne, mało kosztowna i wysokiej jakości gospodarka mieszkaniowa, powszechny dostęp do komunikacji publicznej oraz bezpłatnej służby zdrowia na wysokim poziomie. Rozwój oraz ochrona usług publicznych jako gwaranta walki z niepewnością.
- Równość płci w zakresie płac, emerytur, prawa do edukacji. Podążanie w walce o prawa kobiet za najbardziej zaawansowanymi w tej kwestii państwami Unii Europejskiej. Ochrona praw kobiet (takich jak prawo do aborcji) przed ideologicznymi i politycznymi atakami ze strony środowisk konserwatywnych i fundamentalistycznych.
- Ustanowienie równych praw socjalnych, politycznych i kulturalnych dla tzw. „nielegalnych” imigrantów.
- Zaadaptowanie polityki i praktyk anty-dyskryminacyjnych we wszystkich obszarach i na wszystkich poziomach życia społecznego.
- Domagamy się by w budżecie UE wzięto pod uwagę potrzeby rozwoju świadczeń socjalnych oraz zrównoważonego rozwoju nowych państw Unii tak, by zwiększył się standard życia ludzi w Europie Wschodniej. Wprowadzenie euro w krajach wschodnich Unii Europejskiej nie może być pretekstem do wzrostu nierówności oraz demontażu państwa opiekuńczego. To tylko niektóre z celów, które trzeba osiągnąć, by walczyć z niestabilnością oraz zapewnić wszystkim lepszą przyszłość.
W ciągu ostatnich 10 lat 8,6% PKB krajów Europy przeszło transormację ze strony pracy na stronę kapitału. Ten proces musi zostać zatrzymany i odwrócony. Stanowcze NIE społeczeństwa (w referendach we Francji, Holandii i Irlandii) dla Traktatu Europejskiego oraz polityki powodującej wzrost niestabilności i braku bezpieczeństwa udowadnia, że protest polityczny w walce o prawa socjalne narasta. Musimy zbudować duży ruch, łączący pracowników i pracowniczki, związki zawodowe, organizacje pozarządowe oraz siły lewicowe w walce z niepewnością i brakiem bezpieczeństwa. Konieczne jest dokonanie tego właśnie teraz.

Nie staraj się kryć gniewu. Wypowiedz się. Stawiaj opór. Organizuj się.
Odzyskaj życie. Walcz z niepewnością!
Razem z ruchami lewicowymi i społecznymi lepszy świat jest możliwy!