Gmina Stargard Szczeciński położona jest w zachodniej części powiatu stargardzkiego. Sąsiednie gminy:
Do 31 XII 1998 r. wchodziła w skład województwa szczecińskiego.
Siedzibą gminy jest miasto Stargard Szczeciński, które nie wchodzi w skład gminy, jest osobną gminą miejską. .
Miejsce w województwie (na 114 gmin): powierzchnia 20., ludność 33.
Gmina stanowi 21,0% powierzchni powiatu.
Dane z 30 czerwca 2004 2:
Gminę zamieszkuje 9,4% ludności powiatu. Według danych z roku 2002 6, średni dochód na mieszkańca wynosił 1388,52 zł.
Gmina leży na równinach: Pyrzycko-Stargardzkiej i Nowogardzkiej. Po włączeniu wsi Burzykowo, Słotnica oraz lotniska w Kluczewie w granice Stargardu Szczecińskiego, obszar gminy został podzielony na dwie części. W zachodniej części znajduje się większość jeziora Miedwie, doskonałego do uprawiania sportów wodnych jak np. żeglarstwa czy windsurfingu. Przez wschodnią część przepływają rzeki Ina oraz jej dopływy: Krąpiel i Mała Ina. W okolicach Stargardu znajduje się rezerwat przyrody Ozy Kiczarowskie. Tereny leśne zajmują 12%, a użytki rolne 72%.
Pierwsze ślady osadnictwa pochodzą z neolitu. Osady typu ziemiankowego odkryto w Skalinie i Klępinie. Rozległe cmentarzyska odnalezione w Pęzinie (ok. 200 grobów) wskazują na istnienie ciągłości skupiska. W najwcześniejszych fazach średniowiecza istniały liczne osady otwarte (osada w Strachocinie datowana na VI wiek). Do najstarszych osad należy także Żarowo. Za sprawą nadań ziemskich książąt pomorskich Klępino, Strachocin, Święte i Witkowo znalazły się we władaniu zakonu joannitów, a siedzibą ich Komandorii stało się Pęzino.
Przez gminę prowadzą drogi krajowe nr 10 łącząca Stargard Szczeciński przez Kobylankę (12 km) ze Szczecinem (24 km do autostrady A6) i z Suchaniem (20 km, kier. Bydgoszcz) oraz nr 20 do Chociwla (26 km, kier. Gdynia). Przez gminę prowadzą także drogi wojewódzkie nr 144 przez Warnice (11 km) do Pyrzyc (28 km) i przez wieś Łęczycę (13 km) i Darż (18 km) do Maszewa (20 km), nr 142 łącząca wieś Sowno z Łęczycą (11 km) i Rzęśnicą (10 km) oraz nr 141 z Sowna do wsi Darż (13 km).
Siedziba gminy, Stargard Szczeciński uzyskał połączenie kolejowe w 1846 r., po wybudowaniu torów ze Szczecina, 2 lata później ukończona była już cała linia do Poznania. W 1859 r. powstał odcinek do Koszalina, 10 lat później przedłużony do Gdańska. W 1882 r. otwarto linię do Pyrzyc, a w 1895 odcinek do Kalisza Pomorskiego (ostatni na linii do Piły). Także w 1895 r. zbudowano linię Stargardzkiej Kolei Wąskotorowej (prześwit toru 1000 mm) do Dobrej Nowogardzkiej. Po ostatnim kwartale XX wieku dwie najważniejsze linie zostały zelektryfikowane: ze Szczecina do Poznania do 1978 r., a do Gdańska do 1989 r. Po 2000 r. niezelektryfikowane linie zostały zamknięte: w 2000 r. do Piły (później jeszcze kilkakrotnie ruch pasażerski na odcinku do Kalisza Pomorskiego był przywracany, obecnie reaktywowana), w 2001 r. linię wąskotorową do Dobrej, a w 2003 r. odcinek do Pyrzyc. Obecnie w gminie czynnych jest 5 stacji: Grzędzice Stargardzkie, Ulikowo, Witkowo Pyrzyckie, Pęzino i Barzkowice.
W gminie czynny jest 1 urząd pocztowy: Pęzino (nr 73-131). Gminę obsługują także urzędy pocztowe w Stargardzie Szczecińskim.
Na terenie gminy funkcjonuje 5 szkół podstawowych w: Grzędzicach, Kowszewie, Małkocinie, Pęzinie i Sownie. Gimnazjum Gminy Stargard znajduje się w Stargardzie.
Wójtem gminy jest Kazimierz Szarżanowicz, jego zastępcą Jerzy Makowski, a sekretarzem Danuta Żygadło. W Radzie Gminy zasiada 15 radnych, przewodniczącym Rady jest Jerzy Wojciechowski. Na terenie gminy znajduje się 30 jednostek pomocniczych - sołectw.
Łącznie oddanych głosów: 0
Jesteś niezalogowany. Aby skorzystać z pełnej funkcjonalności serwisu zaloguj się na swoje konto.
Brak komentarzy, dodaj pierwszy komentarz
Zaloguj się aby skomentować