Maciej Płażyński (ur. 10 lutego 1958 w Młynarach) – polski prawnik, polityk, wojewoda gdański w latach 1990–1996, marszałek Sejmu w latach 1997–2001, jeden z założycieli i były przewodniczący Platformy Obywatelskiej oraz jej klubu parlamentarnego, poseł na Sejm III, IV i VI kadencji, senator i wicemarszałek Senatu VI kadencji.

Życiorys

W latach 80. należał do Ruchu Młodej Polski. W 1980 był współzałożycielem Niezależnego Zrzeszenia Studentów. Jesienią 1981 koordynował strajk okupacyjny na Uniwersytecie Gdańskim, następnie działał w opozycji demokratycznej. W 1983 współtworzył i do 1990 kierował Spółdzielnią Pracy Usług Wysokościowych "Gdańsk". W 1987 został prezesem konserwatywnego Klubu Myśli Politycznej im. Lecha Bądkowskiego, skupiającego środowiska gdańskich konserwatystów i liberałów. W 1989 współtworzył stowarzyszenie "Kongres Liberałów".

W 1990 został członkiem ugrupowania "Koalicja Republikańska", które przystąpiło w 1992 do Partii Konserwatywnej. W 1991 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego.

Od sierpnia 1990 do lipca 1996 był pierwszym niekomunistycznym wojewodą gdańskim powołanym przez Tadeusza Mazowieckiego. Odwołanie z tego stanowiska (przez premiera Włodzimierza Cimoszewicza) w lipcu 1996 spowodowało szereg protestów przedstawicieli samorządów lokalnych, stoczniowców i innych grup zawodowych, których kulminacją był kilkutysięczny wiec pod gdańskim Dworem Artusa. W tym samym roku został wiceprzewodniczącym Akcji Wyborczej Solidarność w województwie gdańskim.

W 1997 uzyskał mandat posła na Sejm III kadencji z listy AWS, wybrano go następnie na urząd Marszałka Sejmu. Należał do Ruchu Społecznego AWS. W 2001 wraz z Andrzejem Olechowskim i Donaldem Tuskiem współtworzył Platformę Obywatelską, z listy której po raz drugi został posłem w tym samym roku w okręgu gdańskim. Po przekształceniu PO w partię objął stanowisko jej pierwszego przewodniczącego. Odszedł z PO w 2003, oficjalnie powołując się na względy rozbieżności programowej. W Sejmie IV kadencji był członkiem Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej.

Przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2004 zorganizował własny komitet pod nazwą Narodowy Komitet Wyborczy Wyborców (skupiający głównie byłych działaczy AWS), który nie przekroczył wyborczego progu. W wyborach parlamentarnych w 2005 startował jako niezależny kandydat do Senatu, zdobywając w okręgu gdańskim największą liczbę głosów (około 151 tysięcy). W Senacie VI kadencji 27 października 2005 został wybrany na wicemarszałka. Przed drugą turą wyborów prezydenckich w 2005 zadeklarował poparcie dla Lecha Kaczyńskiego^[1].

We wrześniu 2007 ogłosił, że w przedterminowych wyborach wystartuje do Sejmu z listy PiS w Gdańsku. W wyborach z października tego samego roku po raz trzeci uzyskał mandat poselski. Po kilkunastu dniach wystąpił z klubu parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości.

W maju 2008 został wybrany na prezesa Stowarzyszenia "Wspólnota Polska" w Warszawie. Zastąpił na tym stanowisku Andrzeja Stelmachowskiego.

Odznaczenia

• Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy – 2000^[2]

Przypisy

1. Maciej Płażyński: zagłosuję na Lecha Kaczyńskiego. wp.pl, 17 października 2005.
2. Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). strona prezydenta Rep. Włoskiej, 14 marca 2000.

Źródła

• Strona sejmowa posła VI kadencji
• Biogram na stronie Senatu (VI kadencja) (ang.)