Władysław Sidorowicz (ur. 17 września 1945 w Wilnie) – polski polityk, lekarz psychiatra, samorządowiec, senator VI i VII kadencji.

W 1963 ukończył IX Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego we Wrocławiu, następnie do 1968 studiował na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej we Wrocławiu. W 1968 został objęty dwuletnim zakazem studiów za udział w tzw. wydarzeniach marcowych. Studia ukończył trzy lata później na Akademii Medycznej w Łodzi. Posiada specjalizację drugiego stopnia z psychiatrii.

W latach 1981-1999 należał do NSZZ "Solidarność". Był m.in. wiceprzewodniczącym Krajowej Komisji Koordynacyjnej związku. W stanie wojennym został internowany na okres od grudnia 1981 do czerwca 1982. Od 1983 do 1987 zasiadał we władzach krajowych Solidarności Walczącej. W 1989 brał udział w obradach Okrągłego Stołu w zespole ds. zdrowia.

W 1991 pełnił funkcję ministra zdrowia i opieki społecznej w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego. W latach 1994-2005 pracował we wrocławskim urzędzie miejskim. Zasiadał w sejmiku dolnośląskim od 1998 do 2005.

W 2005 z listy Platformy Obywatelskiej został wybrany na senatora VI kadencji w okręgu wrocławskim. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat senatorski, otrzymując 201 555 głosów.

Źródła

• Biogram na stronie Senatu (VII kadencja)